выходзiць у сярэдзiну i паказвае нейкi рух. Астатнiя дзецi павiнны
паўтараць.)
Б. У вашай групе ёсць беларускi куточак?( Ёсць.)
Б.Гэты ручнiчок я перадаю вам у беларускi куточак .Стамiлася я,
сядайце, калi ласка. Паслухайце цiкавую гiсторыю пра майго
дзядулю. Ён быў вясёлы, любiў спяваць. Але больш за ўсё яму
падабалася ,ведаеце што? (Што?) Адгадайце загадку.
Два браты ,ходзяць разам,
але глядзяць ў розныя бакi ? (Боты.)
Б.Правiльна, больш за ўсё мой дзядуля любiў рабiць боты.
Паглядзiце, што гэта? (Адказы дзяцей.)
Выхавальнiк паказвае скураныя нарыхтоўкi будучых ботаў.
Б. Гэта будучыя боты. Мой дзядуля калiсьцi працаваў шаўцом.
Шавец - чалавек, якi рабiў абутак. Гэта такi занятак-шавецтва, з
дапамогай якога дзядуля зарабляў сабе i грошы , i ежу. Раней не
было фабрык,якiя зараз ш’юць абутак. На ўсю вёску быў адзiн такi
чалавек-шавец. Калi да дзядулi прыходзiў чалавек, спачатку ён
абмяраў нагу i выразаў са скуры жывёл вось такiя нарыхтоўкi,
потым ён iх зшываў нiткамi. Далей яны насоўвалiся на такую
драўляную калодку . На нiз калодкi прыкладвалася вусцiлка, усё гэта
прымацоўвалася драўлянымi цвiкамi. Далей выцягвалi калодку , i
скураныя нарыхтоўкi з вусцелькай насоўвалi на жалезную лапу ,
каб ужо жалезнымi цвiкамi замацаваць падошву.
(Выхавальнiк паказвае iлюстрацыi з выявамi калодак, вусцiлкi,
драўляных,жалезных цвiкаў,жалезнай лапы.)
Гэта былi сапраўдныя боты! Умеў iх рабiць толькi шавец.
Паўтарыце.(Шавец.) Я хачу падарыць скураныя нарыхтоўкi
таксама вам у беларускi куточак.